Ukrayna’ya karşı yürütülen savaşın başlamasından bu yana, birçok Rus vatandaşı güvenlik nedenleriyle ülkelerine dönemedi. Bu süreçte, ailelerinden ve sevdiklerinden uzak olan üç kişi DW ile yaşadıkları zorlukları paylaştı. Ülkelerinin siyasi durumu nedeniyle yurtdışında kalmak zorunda kalan Ruslar, hasretlik ve yas ile başa çıkmanın yollarını arıyor. Yaşadıkları bu güçlü duygusal süreç, sadece kişisel bir mücadele değil; aynı zamanda savaşın neden olduğu kolektif travmanın bir yansıması. Göçmen Ruslar, bir yandan sevdiklerinden uzakta ayakta kalmaya çalışırken, bir yandan da yeni yaşam alanlarına uyum sağlama çabası içerisindeler. Kimileri için bu uzaklık zorlayıcı iken, kimileri dayanışma ve yeni topluluklarla bağ kurarak güç buluyor. Bu hikayeler, zorunlu göçmenlik deneyiminin kişisel hikayeler üzerinden çeşitli yüzlerini açığa çıkartıyor.
